Archiwum wrzesień 2008, strona 4


wrz 19 2008 Z jej serdeczną koleżanką
Komentarze: 0

Udręczona Z. powoli dochodzi do siebie. Dzisiaj dostałem od niej SMS-a o treści:

„Pozdrawiam nie dzwon bo mam kiepski glos na razie nie dzwon”

Odpowiedziałem:

„Dziekuje za pozdrowienia. Zdrowiej i zyj w zdrowiu jeszcze wiele lat.”

Dostałem odpowiedź:

„OK.”

Jestem w stałym kontakcie z jej serdeczną koleżanką, wieloletnią i wierną. Potem z nią rozmawiałem. Nie kryła radości z poprawy zdrowia Z. Powiedziała, że była u nie przedwczoraj. Lekarz prowadzący powiedział, że to wręcz cud, że Z., po tak rozległym zawale, jaki ją dotknął, żyje jeszcze. Powiedział, że jeszcze nie spotkał się z takim przypadkiem.

Wynika z tego, że Z. ma bardzo „wporzo” swojego anioła stróża albo też zawiązała się ich pozytywna koalicja, tzn. naszych wnuków: K., młodszego K. A także może w niej być mój anioł stróż, no i przede wszystkim Z. Ten ostatni mógł zebrać informacje co do potrzeby bycia Z. jeszcze na tym świecie, no i mamy cud.

wiktim : :
wrz 17 2008 Jeszcze niezorganizowany
Komentarze: 1

Jak już pisałem, wdrażam się do roli pośrednika w obrocie nieruchomościami. Przez to wszystko jestem tak jeszcze niezorganizowany, że brakuje mi czasu dla siebie (w sensie bardziej osobistym, tj. zajęcia się sobą w sensie zaspokojenia potrzeb uczuciowych).

Tak w poniedziałek, jak i we wtorek byłem dość długo w pracy. We wtorek pojechałem, wyjątkowo, samochodem. Spowodowanego było tym, że córka była ze swoim partnerem na próbie do programu TVP 1, „Jaka to melodia”, gdzie mają występować w oprawie tanecznej. Po programie mieli zamiar jeszcze potrenować, ale ich pobyt trwał dłużej, niż przewidywał choreograf i nic z treningu nie wyszło.

wiktim : :
wrz 16 2008 Co może oznaczać ten sen – 42
Komentarze: 0

 

Znów zapamiętałem, tym razem dwa wątki.

W pierwszym śniłem, że byłem w Wilnie. Obok pomnika Mickiewicza, po lewej stronie jest biblioteka, chyba uniwersytecka. Wszedłem do tej biblioteki a tam spotkałem naszego prezydenta Lecha Kaczyńskiego oraz jego brata Jarosława. Byli jeszcze z kilkoma osobami. Opowiadali oni o swoim, nieudanym dzieciństwie i o młodości. Mówili, że nie byli lubiani przez rówieśników. Lech narzekał, że był taki mały, iż kiedyś, gdy siedział na sedesie i załatwił potrzebę fizjologiczną, to nikt mu nie chciał pomóc w zejściu z tego sedesu a sam, z powodu wzrostu nie był w stanie.

Z kolei Jarosław zazdrościł bratu właściwej sprawności seksualnej w latach młodzieńczych. Opowiadał, że on sam miał z tym problem, bo nawet jeśli nie wiadomo jak się starał, jak bardzo miał mocny wzwód, to nijak nie potrafił doprowadzić do ejakulacji, co bardzo go męczyło i nie pozwalało na próby nawet zbliżenia do kobiet.

Później wszyscy chodziliśmy po terenie budynku i okazało się, że jest on w złym stanie technicznym. Chodziliśmy po schodach bez żadnych poręczy i zabezpieczeń.

Gdy jednak wyszliśmy z budynku, to okazało się, że jesteśmy na skwerze lub też na terenie patio z tyłu poznańskiego zamku na ul. Św. Marcin, ale od strony Al. Niepodległości.

W drugim wątku znalazłem się w mieszkaniu na wsi, gdzie obecnie mieszka b. żona z synem. Okazało się, że w mieszkaniu przerabiane jest usytuowanie drzwi wejściowych. Został wybudowany dodatkowy murek a drzwi tak osadzone, że obecnie, po ich uchyleniu widać teren przed blokiem, co przedtem nie było możliwe (w rzeczywistości nie jest to możliwe, bo nie ma miejsca, aby taką przeróbkę zrobić). Drzwi te nie były jeszcze stabilne. Przyjechałem jako gość, już po rozwodzie, aby zabrać nieco swoich i przeznaczonych dla mnie przedmiotów. W mieszkaniu zastałem b. żonę i syna, ale oni zaraz pojechali, każdy swoim samochodem, do pracy. Zostałem sam. Przez drzwi zajrzała sąsiadka, WP, ale gdy mnie zobaczyła, to zniknęła.

Po niedługim czasie przyjechała moja starsza córka ze swoim mężem i z wnukami. Córka bez specjalnych czułości przywitała się ze mną. Ja w tym momencie miałem w ręku kluczyki od używanego obecnie samochodu. Gdy witał się ze mną starszy wnuk, córka, ni to żartem, ni to serio powiedziała, że te kluczyki (w rozumieniu, że samochód), to prezent dla wnuka. Ja poczułem się bardzo pokrzywdzony takim stwierdzeniem. Zacząłem głośno i płaczliwie narzekać, że chcą mnie ograbić ze wszystkiego, nawet samochód mi zabrać. Zawsze w takich przypadkach robię to przez sen, słyszalnie.

W tym samym jednak czasie uświadamiałem sobie także, że zięć zupełnie mnie ignorowali i nawet przez moment nie zasugerował, że zamierza się ze mną przywitać.

Sen zakończył się na tym, ponieważ obudziła mnie koleżanka córki, która zapukała do moich drzwi, że mam zamknąć drzwi wejściowe, gdyż ona nie ma kluczy a wyjeżdżała do domu.

wiktim : :
wrz 16 2008 Co może oznaczać ten sen – 41
Komentarze: 0

Dawno nie zapamiętałem ze snu tak wielu szczegółów, jak ze snu z niedzieli na poniedziałek. Nie wiem, o czym może to świadczyć. Może to dowodzi, że moja psyche dochodzi stopniowo do spokoju.

 

Tym razem we śnie znalazłem się znów w rodzinnych stronach, przy drodze pomiędzy miejscowością U. a miastem K., w lesie, na biegnącej po prawej stronie, wzdłuż asfaltowej szosy, leśnej drodze. Po lewej stronie tej polnej drogi, czyli między szosą a tą leśną drogą rosły krzaki wysokie na ok. 2 m. Zauważyłem, że na tych krzakach śliwki węgierki, wyjątkowo dorodne. Widziałem jednak tylko leżące na ziemi, pod krzakami a to dlatego tak sobie kojarzyłem we śnie), że mieszkańcy miasta K. Zrywali tu owoce leśne. Ja tą drogą chyba biegłem i dlatego, mimo, że miałem apetyt na śliwki, to nie podniosłem żadnej ani nie wróciłem, by szukać na krzakach. Nie zrobiłem tego mimo, iż miałem świadomość, że dalej są już tylko inne owoce a ryzyko, że nie będzie nic było tym większe, że zbliżałem się do miasta K., a więc na krzakach, silą rzeczy, musiało być mniej owoców (jakichkolwiek), bo im bliżej, tym więcej ludzi mogło je obrywać.

Dalej rzeczywiście były znów krzaki, ale rosły na nich maliny. Na ziemi ich nie widziałem na krzakach bardzo niewiele. Ja zerwałem i zjadłem jedną.

Szedłem lub biegłem dalej tą leśną drogą, która w pewnym momencie skręciła bardziej w las. Cały czas po lewej stronie były krzaki z owocami, może jeżynami, ale nie zatrzymywałem się i nie zrywałem ich.

Tak dotarłem do mocno wyjeżdżonej, polnej drogi na skraju lasu. Skręciłem w nią w prawo. Dotarłem do wsi i ścieżką pomiędzy dwoma zabudowaniami wiejskimi wyszedłem na główną drogę biegnącą przez tą wieś. Na tej drodze spotkałem czarnego psa z białą łatą z przodu, który był albo strachliwy, albo przyjazny. Inny natomiast pies ujadał głośno na mnie, będąc uwiązany na łańcuchu na podwórzu gospodarstwa, które minąłem po lewej stronie. Widziałem, że tego szczekającego psa usiłowała uspokoić jakaś nieznana mi, młoda kobieta, jednak nieskutecznie.

Chciałem wiedzieć, jaka to wieś, ale nie pytałem. W świadomości mojej pojawiło się, nie wiem skąd, że wieś ta nazywa się Suchodoły. Nazwę tą znam z opowiadań mojej mamy, zaś sam nigdy w niej nie byłem. To miejscowość, z której pochodził jeden z ubiegających się (nieskutecznie) o rękę mojej mamy a działo się to na przełomie lat 20. i 30. ubiegłego wieku.

Postanowiłem wrócić tą samą ścieżką i drogą, którą dotarłem do tej wsi. Na ścieżce spotkałem tego spokojnego psa, ale na mój widok uciekł.

Wróciłem do lasu. Cały czas byłem przekonany, że jestem w dresie. Ten las jest w kompleksie, gdzie biegaliśmy na początku lat 70. w ramach treningów lekkoatletycznych. Tymczasem w lesie, na skraju, zobaczyłem, że wiszą na nisko znajdującej się gałęzi, ubrania. Rozpoznałem na jednym z wieszaków mój czarny płaszcz 3/4 jesienno – zimowy a pod nim moją marynarkę ze znaczkiem w klapie, dowodzącym ukończenie szkoły oficerskiej. Akurat przechodził tamtędy starszy mężczyzna wszystkie wieszaki z ubraniami, także z moimi. Ja zareagowałem. Dogoniłem go i wyrwałem mu swoje mówiąc mu, że zdjąłem i powiesiłem zna tej gałęzi, bo było mi za ciepło. W tym momencie uświadomiłem sobie, że nie jestem w dresie.

 

Czy sen ten ma jakiś związek z pracą (pośrednictwo w obrocie nieruchomościami), którą rozpoczynam, której zarobek będzie wynikowy, zależny od moich umiejętności, zaangażowania i łutu szczęścia?

Czy ten sen ma związek z życzeniem mojej mamy, niespełnionym, abym ożenił się z A., mieszkającą w mieście K., od kilkunastu lat rozwódką, z którą spotkałem się na początku sierpnia na weselu naszej (nas obojga) chrześniaczki? Odniosłem wówczas wrażenie, że nie jestem jej obojętny.

Czy ten sen ma jakiś związek z tym, że wybrałem się w poniedziałek do pracy w marynarce a pogoda była taka, że gdybym wziął kurtkę ze snu, byłbym ubrany stosownie do temperatury na dworze?

 

Od 11. byłem na szkoleniu i potem pracowałem. Szefowa oddziału powiedziała mi, że następnego dnia mam już pracować tak, jak inni agenci, także w terenie, organizując i biorąc udział w spotkaniach.

Po południu byłem u brata i zaspokoiłem apetyt na śliwki węgierki, bo miał takowe. Zjadłem trzy, ale tylko jedna była dojrzała i słodka. Poza tym, jedna tylko była dorodna, ale tą pozostawiłem.

wiktim : :
wrz 14 2008 Oczywiście, żadnych wiadomości
Komentarze: 0

Jedynie młodsza córka (z którą mieszkam w Warszawie) powiedziała mi, że wie od matki, iż Z. została odłączona od aparatury. Z drugiej jednak strony, brak wiadomości jest dobrą wiadomością.

wiktim : :